09.08.2010
biken in Geestmerambacht

Na verschillende schitterende routes in het buitenland en natuurlijk Limburgs Mooiste, had ik al een tijd niet meer gefietst. Het weer liet het ook niet echt toe en als het wel kon had ik zelf geen tijd, dus dat ging niet lekker samen.

Terwijl ik op mijn werk de dag afrond, ontvang ik een sms van Erik "Tijd om vanavond ff stukje te fietsen?", niet veel later "Word de mountainbike op Geestmerambacht, Marlijn wil ook mee". Waarop de volgende sms van Marlijn zei "Hi bro, vanavond gezellig een rondje met de mtb hé?". Oké dacht ik, eigenlijk geen gek idee. De grenslandmarathon komt toch ook al weer dichtbij.

Na het eten staan Erik en Marlijn voor de deur. Voor Marlijn een echte uitdaging, haar eerste keer op de mtb, voor Erik en mij weer is een verademing op een comfortabele fiets te rijden. Tenminste dat dachten we...

Geestmerambacht ligt hier echt om de hoek en binnen enkele minuten waren we al ter plaatsen. Ik genoot even van het lekkere zonnetje terwijl Erik zijn dochter wat handige tips meegaf. Even leek het erop als of Marlijn dacht van "laten we nou maar gaan fietsen", maar volgens mij had ze vaker op deze trail gereden. Erik en ik waren echt verbaasd hoe goed het ging. Het begin was even aan kijken maar later ging het echt goed.

De eerste meters werd er meteen duidelijk gemaakt dat er wel opgelet moest worden. Door de grote struiken en smalle paden moest je echt kijken waar je reed. Takken hingen over het pad en zo nu en dan lag er wat modder. Dit werd later op de trail alleen maar erger. Even dacht ik terug aan Hörstel, waar ik niet meer herkenbaar vandaan kwam enkele jaren geleden. Dit kwam omdat Erik vol gas door een flinke plas reed. Daarna waren er geen tips meer van beetje rechts of links aanhouden, het was gewoon overal recht doorheen.

Het modder vloog in het rond en we zagen er echt niet uit. De trail is echt stukken verbeterd. Het is niet super snel, maar met name heel technisch. Veel korte bochten en smalle paden. Zo af en toe zit er een klein klimmetje in met wat leuke snelle afdalingen. Het verraste me eigenlijk hoe leuk het was. De laatste keer dat ik hier was, was het nog in de maak. Inmiddels is het in totaal 8km genieten.

De natuur lag er erg mooi bij en in de verte, op een mooi lang stuk langs het water, zagen we nog een haas rennen. Daarna doken we direct weer de struiken in. Marlijn voerde op een gegeven moment het tempo en even dacht ik dat er een ervaren rijder voorop reed. Ze ging er echt voor en ik kon merken dat ze het leuk vond. De laatste kunstmatige heuvel reed ik zonder moeite op en eenmaal aan de top werden we verwend met een schitterende ondergaande zon. De hemel was rood gekleurd en de zon weerkaatste in het water.

Eenmaal terug heb ik meteen de fiets schoongemaakt, want die zat flink onder de modder, om nog maar te zwijgen over mezelf. Marlijn had echt heel goed gereden en Erik is duidelijk beter sinds dat hij fanatiek aan het fietsen is, mijn complimenten voor beide.

Mark